	Balladyna \| inne lektury \| kontakt \| reklama \| studia

	• streszczenie • opracowanie • bohaterowie • życie i twórczość autora • test

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Balladyna

„Balladyna” jako dramat romantyczny – kompozycja i struktura

Kompozycja

Balladynę Słowackiego zalicza się do kanonu dramatów romantycznych, gatunkowo zaś jest tragedią, czyli utworem o silnie zaakcentowanym wątku konfliktu między dążeniami i działaniami bohaterów a mocami wyższymi – siłami nadprzyrodzonymi i światem wartości moralnych. Tragedia zazwyczaj kończy się katastrofą, ponieważ dążenia bohaterów są sprzeczne z normami etycznymi, ogólnie przyjętym i respektowanym etosem. Jednostka musi ponieść klęskę, przypominając tym samym o odwiecznych konfliktach między dobrem a złem, nieprawością a sprawiedliwością, kłamstwem a prawdą.

Hierarchia zasad zajmuje czołowe miejsce i w żaden sposób nie może zostać zdeformowana” bohater zaś wypełnia swój tragiczny los.

Dramat romantyczny – ukształtował się w epoce romantyzmu jako opozycyjny do dramatu antycznego (klasycystycznego). Nie obowiązywała zasada trzech jedności: miejsca, czasu, akcji (jeden wątek fabularny, brak wątków pobocznych). Kompozycja była raczej luźna - poszczególne sceny nie musiały łączyć się ze sobą. Utwór mógł podejmować rozmaitą problematykę, zarówno poważną, jak i błahą. Taki układ tematyczny mógł występować obok siebie. Łączono kategorie estetyczne: patos z ironią, groteską, tragizm z komizmem, a fantastykę z realizmem. Był to swoisty synkretyzm. Wiązano ponadto konwencje gatunkowe, stylistyczne, dramaturgiczne.

W Balladynie tytułowa bohaterka zostaje skazana na porażkę. Żądza władzy, która ją ogarnia oraz kroki, które podejmuje, pnąc się po „szczeblach kariery” w żaden sposób nie mogą zostać zaakceptowane. Zbrodnia nie może przyczynić się ani do szczęścia osobistego, ani być „fundamentem” dobra społecznego.

Zło musi zostać ukarane, lecz karę niekoniecznie wymierza człowiek, nad wszystkim bowiem „czuwają” nieśmiertelne wartości moralne „zarejestrowane” w tradycji i ludzkim sumieniu oraz Moce Nadprzyrodzone - Bóg tożsamy ze światem przyrody – widzialnym „elementem” Jego nieodgadnionej postaci. Za tragedią przemawia drastyczny finał utworu: wszystkie główne postaci giną, realizując swoje tragiczne przeznaczenie – fatum. Fatum to świat boskich sił, „fantastycznych osób”, które wpływają na losy ludzi, plączą je i prowadzą ku zagładzie.

Reklamy OnetKontekst

Romantyczne adaptacje sceniczne były trudne w realizacji, dlatego pisarze tworzyli często „sztukę dla sztuki”, sztuki samej w sobie, nie bacząc na możliwość inscenizacji. Dramat był wówczas dramatem w sensie „warsztatu pisarskiego”, a nie realizacji scenicznej. Autorami tego typu „niespektakularnych” sztuk byli: Adam Mickiewicz „Dziady”, Juliusz Słowacki „Balladyna”, „Kordian”, Zygmunt Krasiński „Nie – boska komedia”.

Balladyna składa się na pięć aktów. Te z kolei „rozwarstwiają się” na sceny. Sztukę poprzedza list dedykacyjny (forma Prologu) adresowany do Zygmunta Krasińskiego: „(...) Kochany Irydionie! Ta powiastka o falach i harfiarzu zastąpi wszelką do „Balladyny” przemowę. (...) Niech naprawiacz wszelkiego bezprawia Kirkor pada ofiarą swoich czystych zamiarów; niech Grabiec miłuje kuchnię Kirkora; niechaj powietrzna Goplana kocha się w rumianym chłopie, a sentymentalny Filon szuka umyślnie męczarni miłośnych i umarłej kochanki; (...)”

Wieńczy ją Epilog. Kompozycja jest zamknięta. Żaden z wątków nie może być kontynuowany. Scena ostatnia jest ewidentnym zakończeniem i podsumowaniem, a dzięki ramie dedykacji – prologowi i epilogowi twórca zaakcentował autonomiczność i jednorazowość dzieła. Wszystkie sceny, wątki i motywy mają logiczne uzasadnienie i odznaczają się artystyczną celowością. Zręcznie zawiązany został wątek Pustelnika i korony, Kirkora, Balladyny, Grabca i Aliny. Postacie i wydarzenia pozostają do siebie w ścisłych relacjach i są wszechobecne.

strona: 1 2 3

Kim chcesz zostać?

Szybki test:

Dramat romantyczny stał w opozycji do dramatu:
a) symbolicznego
b) narodowego
c) szekspirowskiego
d) antycznego
Rozwiązanie

Bohaterowie "Balladyny" są:
a) zdecydowanie wierni dobru albo złu
b) niejednoznaczni moralnie
c) bohaterami komediowymi
d) zanalizowani pod kątem psychologicznym
Rozwiązanie

Kompozycja "Balladyny" jest:
a) zamknięta
b) rozwojowa
c) otwarta
d) złożona
Rozwiązanie

Więcej pytań
Zobacz inne artykuły:

Streszczenia Opracowanie

• „Balladyna” streszczenie szczegółowe
• Streszczenie „Balladyny” w pigułce
• Geneza „Balladyny”
• Czas i miejsce akcji w „Balladynie”
• Baśniowość, ludowość i historia w „Balladynie” Słowackiego
• Problematyka władzy w „Balladynie”
• Biografia Juliusza Słowackiego
• „Balladyna” jako antybaśń i antydramat
• Konflikty moralne w „Balladynie”
• „Balladyna” jako dramat romantyczny – kompozycja i struktura
• Styl „Balladyny”
• Melodyjność i plastyczność „Balladyny”
• Symbolika „Balladyny”
• Fantastyka w „Balladynie”
• Groteska w „Balladynie”
• Plan wydarzeń „Balladyny”
• Motywy literackie w „Balladynie”
• „Szekspiryzm” w „Balladynie” Juliusza Słowackiego
• Najważniejsze inscenizacje „Balladyny”
• Nawiązania do „Balladyny”
• Kalendarium twórczości Słowackiego
• Opinie i komentarze o „Balladynie”
• Najważniejsze cytaty „Balladyny”
• Bibliografia

Bohaterowie
• „Balladyna” – charakterystyka tytułowej postaci
• Alina i Balladyna – charakterystyka porównawcza
• Charakterystyka postaci fantastycznych – Goplana, Skierka i Chochlik
• Charakterystyka pozostałych bohaterów

Tagi: